Is Túisce Dúchas ná Oiliúint

[Cuir amach go rá" arsaig an duine uasal
dire agus chuir agus a cuid éadaí feach in
mála agus leag sí duis de dhor a halla é
Dhimtig a go mear agus a’ phaiste amhámh a bhí
acu agus leag sí de páise eamuig coil an mála
leamuit de dhorus an malla agus an bhuile chig
a bhfur o a fer agus fiach i seach
i
m cu alla insa
an
Bhí
mear a sí sin
chonn
cainne
agus bhí le
sé mo
s tréire dutcha ná bhíleannaist
seo dum me a a léi a Eire fadó agus bhí cag
aige a déanfad é gach aon rud a dhéanfad
é le ach bhí duile uasal ale nún agus cuig
sé a bhe gus feis dócha ná eilúint na
garfá Chéader aog na Ceata piúit bain
gheall agus duis andume meall agus pé rud
a dhéanfad é féineach leis a gcat é dean fad
fé é. Tháinig an dume fal fo go dtí
tig an dua uasail araibh an cat aige
dear
a la agus leagadh amach dusán bfeá
chuige agus fuid fé féineach agus maighistir a chat sío
dtín mbóid. Do thonuig an cat ag
feagaine amach iú dhimear agus cuir sé
gach aon rud an áit gug chise do a’
buit i mba feis ar a bhí an maithúir an cat
a labhaile le agus leag sé amach a dhinne
anuar. Ditheada an dimeó agus ar a bhí an
chuanéan caithte aige dúis a maighistir leo
a gcat an bhóid a glawad thouig a cat
man ba a glanad agus chuir an fiar i
lámhacaphóca agus bhí buca aige agus scaoile é
tre na an bhí agus dh’fhéach a ca go
gcéi an a luch agus labhar nú maith
b a bhí leire gcaca gan a dhéana agus gan bacainnt le he
in dhein an cat a dheimise comar le nú maith sa
cú abha ise cuis an dume uail o a lán
a phóca ar a pé bhea beag agus caoil é luch
ale trea an bhuid agus dhfiach mo cal go dar
erhi. Cabhain dú maitúr lean geach agus
dúire é le a gab a dhéana agus gan bacaint
a
"le nú ruch an
eis
bhúd í labhair an
gcas acht má labhair níor dhoin
m sé gur meirbh fé an
aite gen duine a an
s dúcha na eiliúnt
siapal siné mo agus sé
m agus
neachtain ge bun sliabh mban fa
agus bíodh sí a cárdáil na
-hlainne agus á suíomh do na comhairsan ar a pá Táinig
buid bhear anhach mpe le Linn má an re sé
agus dúil i len féineac
bhfar fad agus é sea
ana. Síche chun a cuid
ad"Donn
ch ag abhar na aich agus bhfeis
go buir an
oiche seo agus lá
na hoíche bhe
adh m der a
dhoscail a
rus
bhuail isteach do
bhean
deag
Can
gceagh ag
acu a
ad feac
an bhean
an crcair
Che an mbear bhocht a dra
an feach
thabhairt don mbe a bhí caillthe chún
chun inna feala féachaint a dtiscfadh i sí chúiche
féineach agus dén faimídar ocid oibre an desa leithe tháinig eagla
gen aon dabh a a mbea bhícht agus chuaid
chuireadar isteach an bhean uasal ins a’ leaba má raibh
ao’ chorraí innte ach
leis
sa leaba
"
agus
finnte acht
ragus gur sí sa baba gear a mar bheadh í caite. Bhí an
bhean bhocht go a féachaint me féachaint a raibh an
gearaí ag teacht innte agus bhí a’ féachaint go
a maireachtair
breán mne. Bhí feirmún mon sad
sí uair an áit i eo le inn ma n-amre
seo agus a’ iníon aige agus gearrchaile anbhfá ar
aoinead ba eadh í bhí a teacht ch bhfeisciat agus dhime
agailáinte agus bhí sí ar a leaba le linn na
arsé agus é bhí sí chúis a fhir bhlma is gabh agus chuinnig m
dhean bocht nuair a comuaic sí an gearrchaile
sé in a leaba go raibh an deaba aici ar
fad len ngearrchaile a bhí gen duine a ar i
fad aer thuit i sí tinn agus erionn scathaim bhí sí a
orrge
féachaint go fear mé agus gan tháimith sí
chúiche féimeach rud beag thaimíodar anuas a'
Dhfearfuddar
an seomra
i an aibh aon fear bharr
é arsa fí na beag a chúil chim imeach le craig a bhean
bocht bhíoda an agus a amuan agus bhí cuid mh
obr déanta acu den mbean bheirt a túrann
ocrdaí ag cardáil olaime ghabhadar buidheaca leo
a bhean bhoicht agus dh’im thíoda amach uaithe agus
phí sí an dorus agus dh’fhán eagla ar an mbem
3
leinnt bliaiste"
bocht annran fe uis aon oíche aile
a dhia’ san
fr cuid mon oibre an geachtuain i
dhia’ an agus dínt is a bhfanfadh agus sí rud oíche
chunnobain chúr di agus cheannua’ sí solar i gcóir na hoíche seo
tar éis
agus thug sé aghaid ar a gcofánd a thug Naomh
Pádraig ar síos déana ar a mbaile a
lonn siad an clochínn air agus tháinig sé na
is Naomh Pádraig agus pé a scal do
Naomh Pádraig mar gheall ar an ollapiaise a
bhí thubr ar an gcuir go dubhaire Naomh Pádra
lean dul isteach go dtí agh a bhí ann tí
ermúra agus tamall tamall sé don dubhach a’
tinha onna má bhí pé domhaoin acu
bhuail sé isteach agus dh’iarr sé dabhach tigh an
farmúna go má bhí é díomhaoin acu fuair
sé lu dhabhach uatha agus thug pé amach go btí"
Naomh Pádraig é. dh’iméih sé féineach grag
Naomh Pádraig na go dtim riabh arís thar
mair bhí coleaiaise thuas númpa agus bache an
scannra an mhéad a bhí innte. Dh’iarr sí bad
an Naomh Pádraig Dubhaire Naomh Pádraig
léithe má fuigeadh i sé ao bhea a thabhairt dhi
di go beád é a brice na saoire gur
domhuach é agus dúire fé léithe go gcaigfead sí
fuireach dtí luan gam biad agus caithe tú dul
theach fén dabhach io anais Naomh Pádraig
go dtí luan. Dris s déinig sí féineachtímpall
maran le comhachta Naomh Pádraig caith is féin
thimpall agus bhí sí a déana féimeach beag
thig se be
féachaint ad ba chor do
fuair
agus labhais ageirchaile léithe agus ba í iníon an dume
aireachtain
brall í abh a
thíor fé adún a bhí ann agus
bíodan thré i goidbuar an a hathair agus thugadan leocha amu
chair a bhí acu
sea’ daím sliabh sí
agus fagadar
a gearchaile eile
a leaba a dhia tinn agus
amá go dúin
léithe go faghadh é sin dún abheis. Chuada
éo dtí a haidis an gearcaile agus ar a
chonnaic a bathair ise mathais a teait í abh
ócha a gcroidhe rá acht an cuaid is
seo lema cú fén chaile a bhí a leaba amach
agus dh’ime in léithe fiain leithe isteach dtín
abh is bhí fé dhraoicht agus bhí na dume magar
san"
san ag in fad By a mbed bhocht
teacht in fothan
émeadh agus gur uair go bhí an feana-thig go
bród ae. Ní fa fa mé" arsa sí Maga mé
a bhaile aige dte mo gh fhéineach. Chua’ í abhaile
the mar lá ar
dtí a this fimeach
agus i gcionn láin na hoíche dhen fí fud ar
acaist cad ba chor di
oíche feo ag na hóice
tameden go isteach ao’ bhean deag acu
dh’fiarhuide an cumar a bhí sa gearachaile
A bhí tun "Ó dra ní fin a f
é í féin go mait le maidin í
fgoid agus amach a an leaba bh agus féada
m dhén páit den Domhan i bhfuil sí diu
mite anois
"Cor
anais a bhean bocht bhí anabhuile orra agus
ar aigeadar léithe. Bul aon misce gléir maigh agut
a
abhean bocht. Níl ar sí in. Chuir sio
gheargan món athá anfan asiad finn agus
teighire fé dhéin mice. Chuir in ig an
eo feán i mó a bhí aicinneathin agus dh’imthig i fé
déin dhá s fúra msce agus chuadar a gobar di agus a
a bhí ag teacht a dú cúin bici agus chuir
é i feach a chorcán é gach ní raibh a
daethain aici. Dh’ime isí fé dhéin dhá ch uisca eile
agus er a bhí sí ag leacht thar a bhaile sí di a’ bróga
gubh tháine go dtí an dorus feacaint cada
bhíodar a rad nuair a bhí ní imithe amach
"Bal é Dén guó a bhí acr don me fea
agus dh’airig sí ag adh le an
t feanban ach i gheara iad agus í chun isteach
f chi gceann msce fearta. dh’airís it ad a
an an
radh nais agus rioch is thiapall a tige
air
bhean bhocht agus bhuail
aba agus lúis
"Tá sliabh mo mban bhfunn cra isí sin a
ha g
a liabh óg a chionn thirí chéine tá sleabh
e mba fin agus ar liabh ar a chionn trí
An thuid risteadhar so amac chéin ar in Éirinn do
sin di go le mh sliabh me mban fionn agus der a ristadar
amac rit an bhean bhocht i seach duine
theach
an t-uisce
chuin sí a cofa isteach an ce agus chait sí fer
a le leo-uis den dorus agus dhime is
bhean agus í an a tlá agus chuir sí da tlú irae
i leoine c hiainta bheis is a che an
cocain agus bhuail i bhtal féig ar an
teinnteán agus maill bhfad fheargadar agus dúraigeadar le
Muice na gcó an dorus a dh’ocailt
Ní bhfuiginn é dh’ocait anaic misce ar
fuiptáim annso fé bhú gcair orraig
fo cail an donn a tú asa sileis
bhfuiginn
é dh’cailt arach an tlú táimh a' choimeád
ua a hiall brcail a do agus chun n choil a
choreámh an siad ban. "Ní bhfuigin arraig
cibe a cocam erthá mo bhéal fú er a
teimuteán. Dheire ba chuimín leat" ars siad len
a
an mbean bhocht chaitheadar imtheacht uaithe agus aoinne
chun an dorus a dhocailt agus chua is a chidla
dí féineach agus níon cuireadar i leas s amach
aire fen amach sé an ciall ata
bm léimpall an ar liabh sa mban
ionn
sé
dtín a h-athair
seo
ba