Cathaoir Ó Cába

"
anois," ar sisean "agus cuir leabaig," ar sisean, "do dhuin
a’ cailín. "Bainn díom anúas," ar sisean, "agus nig go caon
órlach diom," ar sisean. Do nig sí goch aon órlach
dho agus chuir sí léine glan air agus socruig sí súas
é agus chuir sí i leabaig é agus bhí sé marbh ar
maidin."
" ar sise ar a an ann." ar sise liom.
aonáim," ar sisean.
Chathair ó Chaba
Tosnóchad lé Cathair ólába. Cathfá
thosnú leis. Gaibh fear chuige agus
dh’fhiafhrui’ sé do cad a h-ainm do chuin-
losnód.. leis. Ní bhuineann sé lus a sgéul."
i
sin d’ait é. Seadh, bhí sé a cuir do a’ cé do
cúr do do dtí do gcúaidh sé i bhfad Éireann
ó bhaile, do bhfeacaid sé oileáinín é mar
bheadh beighinnis agus tig beag istig ann
agus dhein sé fé’n dineann agus bhí sean-
duine ansan i mbun an oileáin agus
chomhnuig sé ann. D’iarr sé ar Dhia nó
dubhairt sé leis a’ seanduine, dubhairt a
seanduine leis. "Mhuise dé bheatha it
sláthnte, adubhairt sé, a Mac lascaire
Cínn tsáile. "Ná mhaith an aithne atá ’gat
orm adubhairt sé. "Tá, dubhairt sé agus
thug
thás agam cad a’ tú, adubhairt sé.
dae mhaith sin", adubhairt sé, "is ró ghearr
adubhairt sé, thagann sí anso na h-aon lá
adubhairt sé san am san í fhéin agus a
triúr inghean agus tá draoídheacht ortha
dubhairt sé straca sí as a chéile thú
agus tú sí ag cúr inghine dhrithe féin adubhairt
sí sa chéardainn lé seachta féd’ bhrághaig
béidir adubhairt sé do bhfusa ná san di é [cleac
na fada
Ambasa bhí sé a’ cainnt leis an
agus adubhairt sé.